آلو از دو طريق حركت مواد را در روده منظم مىكند : 1 . به خاطر داشتن الياف فراوان جاذب آب ، آلو باعث افزايش حجم مواد غذايى درون روده و معده مىگردد و در نتيجه به حركت آن‌ها كمك مىكند . 2 . آلو داراى ماده‌ى شيميايى مليّنى است كه با فعّال كردن عضلات روده ، به دفع مواد كمك مىكند . البتّه دانشمندان هنوز نتوانسته‌اند ماده‌ى اصلى مليّن آلو را از آن جدا كنند امّا ، دكتر سيدنى مارسى ، بيوشيميست معروف غربى ، معتقد است علّت اصلى اين خاصيّت وجود منيزيم در آلو است . اين نظر هنوز تأييد نشده است زيرا ، ميوه‌هايى مانند گردو ، بادام و فندق هم سرشار از منيزيم هستند امّا مليّن نيستند . آلو منبعى سرشار از بتاكاروتن ، يكى از فرآورده‌هاى ويتامين « آ » مىباشد كه در مبارزه با سرطان نقش اساسى دارد . همچنين داراى فيبرهاى قابل حلى است كه كلسترول خون را كاهش مىدهد . « زياد قندى » مىگويد : روزى به حضور على بن موسى الرضا عليه السّلام شرفياب شدم . ظرفى از آلوى سياه نزد آن حضرت مشاهده كردم . حضرت به من فرمود : « حرارتى در من ايجاد شده است كه براى اطفاى حرارت و تسكين صفرا از آن تناول مىكنم . بدانيد آلوى سياه خشك بخارا براى تسكين فشار خون و دردهاى كهنه مفيد است » . اين روايت كشفيات علمى را تأييد مىكند . متخصّصين تغذيه ، آلوى سياه را ميوه‌اى مفيد و مؤثر در درمان بيمارىهاى صفراوى دانسته و خوردن آن را براى كسانى كه دچار حرارت و تشنگى مىشوند ، توصيه مىكنند . دكتر نفيسى مىنويسد : « اگر آلوى سياه به صورت خشك و يا خيسانده ميل شود براى رفع سردرد و تب‌هاى صفراوى مفيد و از بين برنده‌ى حدّت صفرا و تشنگى و حرارت شكم و خارش بدن و مسهل صفراوى رقيق و ضدّ تهوّع صفراوى است » . دكتر جزايرى نيز معتقد بود : كسانى كه عطش فراوان دارند و در شكم خود احساس حرارت زياد مىكنند بايد از اين ميوه استفاده نمايند تا رفع حرارت و تشنگى شود . مهرداد مهرين مىنويسد : « آلو مليّن است و راه خون را باز و صفرا را دفع كرده و فشار خون را فرومىنشاند و بر مفصل‌هاى بدن اثرى نيكو داشته و اثرى آرام‌بخش بر دردهاى مزمن دارد » .